Ziekteklachten

Geestelijke spanning kan leiden tot lichamelijke pijn. Zit er stress in je hoofd? Dan kun je lichamelijke klachten gewaar worden zoals pijn in je hoofd, in je nek, in je schouders, in je rug,… Stress die zich manifesteert in je fysieke lichaam verzwakt je gezondheid. Dat is algemeen geweten.

Vrijwel alle ziektes zijn gelinkt aan chronische stress, zeggen bijv. Segerstrom en Miller. Stress is alles wat jou belast: psychologische stress, werkstress, tijdsdruk, stress die zich tijdens onze kindertijd in ons lichaam heeft vastgezet, stress van armoe of een welvaartsleven, stress van onderdrukking en je afsluiten, van overprikkeling, zorgen, emoties, examens, maar ook de ophoping in ons lichaam van chemische stoffen uit voeding, milieu, medicatie, enz. Wat stress is voor jou, is deels individueel en ook deels collectief/algemeen.

Omgekeerd kunnen lichamelijke klachten ook leiden tot stress. Iemand die lichamelijk ziek is, heeft bijvoorbeeld kans om zich depressief te voelen.

De zin van ziek zijn

Psychosomatische klachten zijn lichamelijke klachten die een psychische oorzaak hebben en geen lichamelijke. Dat betekent dat artsen vaak geen lichamelijke verklaring voor de klachten vinden.

Bij ziekte en gezondheid gaat het om de balans, het evenwicht in een lichaam. Een ziekte heeft een grote impact op de zieke én zijn omgeving. Reden genoeg om eens op een andere manier naar ziekte te kijken.

Als er iets in jou verstoord is (lees meer over systemische krachten), dan is dat altijd te merken in de emotionele laag: je voelt je onrustig, droevig, verontwaardigd, ongemakkelijk enz. Je kunt in je lichaam gevoelens waarnemen, die niet direct een medische of lichamelijk verklaarbare oorzaak hebben.

Deze emoties zijn een uitnodiging om op zoek te gaan naar wat er aan de basis ligt.

Omdat dit meestal niet gebeurt, wordt het signaal groter en groter en verschuift het naar de lichamelijke laag : je lichaam gaat reageren door meer te zweten, gespannen schouders, je tanden op elkaar te klemmen, sneller te praten, nagelbijten, enz. Je lijf heeft al tientallen signalen afgegeven voordat jij met je verstand merkt dat je gespannen bent of geestelijk niet helemaal fit bent.

Het is dus de kunst om de signalen van je lichaam bewúst op te merken en deze juist te interpreteren, en er gepast naar te handelen.

Als jij je reacties onvoldoende (h)erkent, gaat je lijf steeds sterkere signalen afgeven om duidelijk te maken dat je kennelijk iets te doen hebt. Zo heeft bijvoorbeeld iemand die een keelontsteking ontwikkelt, niet geluisterd naar de stem die hem vroeg om eerlijke uiting van emoties, om autonomie, om emotionele onafhankelijkheid van anderen en vooral om een niet langer opkroppen van verdriet en kwaadheid. Als deze keelontsteking wordt overwonnen, met of zonder medicatie, maar zonder aan de psychische oorzaken te werken, dan kan die persoon na enkele weken of maanden dezelfde ziekte of een bronchitis ontwikkelen. Stel, deze persoon laat zijn bronchitis genezen door geneesmiddelen nog steeds zonder daarbij te werken aan de werkelijke oorzaak, dan zal het lichaam daarna wéér een signaal uitsturen, en mogelijk sterker nog dan de bronchitis, opdat die persoon eindelijk zou luisteren naar zichzelf, naar het ‘waarom’ van de ziektekwaal. En zo brengt het leven soms ziekten als longontsteking als signaal naar voren. En dat heeft dan weinig te maken met een te strenge winter…

Je herkent deze waarschuwing ook bij je auto: een lichtje dient als signaal om jou iets duidelijk te maken.  Als het lichtje van de brandstoftank brandt, dan weet je dat je het bij de bron moet aanpakken en dus ga je tanken.

Je zal niet aan de garagist gaan vertellen dat er iets mis is met dat lichtje zelf… Wanneer jij het lichtje negeert en besluit om niet te tanken, dan zal de auto sputteren en uiteindelijk stilvallen.

Realiseer je dat hoewel de signalen zelf pijnlijk, frustrerend en afschuwelijk kunnen zijn, ze eigenlijk vrienden zijn die het goed met je voor hebben en iets positiefs in petto hebben. Bijvoorbeeld rust nemen, om hulp vragen, of op iemand gaan leunen.

Leer dus omgekeerd ook de kenmerken en de signalen van ontspanning bij jezelf herkennen, zoals de ruimte die in je buik ontstaat bij opluchting, je kaken die ontspannen en je mond die niet meer droog aanvoelt.

Aangeboren of erfelijk?

Sommige aandoeningen keren generatie na generatie terug. ‘Erfelijk’ heet dat dan. ‘Het zit in de familie’ wordt wel eens gezegd.

Of de aandoeningen keren terug in een andere vorm, maar ze kennen wel dezelfde oorzaak.

Maar wat is erfelijkheid anders dan het van de ene generatie doorgeven naar de volgende generatie(s). Zou het dan zo kunnen zijn dat we, als we iets bij onszelf aanpakken, hiermee het (onaangename) doorgeven ervan naar de volgende generatie voorgoed kunnen doorbreken?  Hoe mooi zou dit zijn voor onze dierbare nakomelingen.

Breder kijken vergt moed

Anders kijken naar ziekte en erfelijkheid vergt moed. Moed om buiten de bestaande paden te gaan en uit je comfortzone te stappen. Om soms los te komen van wetenschappelijke modellen of theorieën. Het gaat over breder kijken: niet alleen met je verstand, maar ook vanuit je gevoel. Vanuit je grote wens om te veranderen. Dat je er genoeg van hebt zoals het het nu is.

Vertrouw op je intuïtie om de signalen waar te nemen. Een pijnstiller is OK om tijdelijk verlichting te brengen, maar zoveel doeltreffender is het om daarnaast ook naar de onderliggende oorzaak van je kwaal te kijken.

Wat tonen zieke kinderen ons?

Vanuit de PresentChild methode kun je stellen dat het behandelen van kinderen in plaats van dat we ons eigen leven en de samenleving gezond maken, luchtbed-zorg is: we drukken een symptoom de kop in en iets anders komt boven. We behandelen dan lokaal (het kind) en niet het systeem (het gezin/de samenleving). Dat geldt voor bijna alle zorg die we verlenen aan kinderen: medisch, psychisch, opvoedkundig en ook in de jeugdzorg. Telkens worden kinderen als het probleem gezien en behandeld. Maar kinderen zijn als waarschuwingslampjes en geven signalen aan de ouders, opvoeders en leerkrachten om dingen onder ogen te zien.

Vanuit 25 jaar praktijk hebben we gezien dat een verandering bij ouders – op basis van het spiegelen van kinderen – verrassend genoeg ook de lichamelijke klachten van kinderen zeer positief beïnvloedt of laat verdwijnen (koorts, ontstekingen, allergie, eczeem, zindelijkheidsproblemen e.d.). Er is weinig ervaring in situaties met ernstige, chronische ziekten bij kinderen, al is er geen reden om aan te nemen dat het dan anders zou werken. Laat ons ook – verder dan de ouders – naar onze verziekte samenleving kijken door middel van de systemische krachten. In de natuur zijn niet zoveel jonge dieren zo zwaar ziek. Dat mag niet het nieuwe normaal worden.

Contact opnemen voor persoonlijke begeleiding

Je hebt deze pagina gelezen omdat je iets wil veranderen aan je gezondheidstoestand zoals die nu is. Iets zit je niet lekker. En daar wil je naar kijken. Dat wil je ánders in de toekomst. Beter. Juister. Want terugkerende ziekteklachten (bij jezelf of bij jouw kind) worden als lastig en onaangenaam ervaren. Ze verstoren vaak het geluksgevoel. En daarbij soms ook de ontwikkeling van je kind.

Heb je al een aantal therapieën gevolgd die niet het gewenste effect hadden ? Of althans geen blijvend effect…

Breder kijken vergt moed, maar je wil verandering, toch ?

Ik nodig je uit om contact op te nemen, ook als je alleen maar een vraag hebt.